رادیولوژی رنگی سیستم گوارش /تصویربرداری میلاد غرب

رادیولوژی رنگی سیستم گوارش ،رادیولوژی رنگی سیستم گوارش به معناي عكس رنگي از مري  و محل اتصال مری به معده مي باشد.(‌ مري ابتداي لوله گوارش است كه دهان را به معده مرتبط مي سازد.) جهت انجام اين راديوگرافي بيمار بايد ۳ ساعت ناشتا  باشد. در اين راديوگرافي از پودر سولفات باريم براي نشان دادن مري استفاده مي شود.
عکسبرداری از دستگاه گوارش در واقع بررسی دقیق این ناحیه از بدن شما است. موفقیت در عکسبرداری از دستگاه گوارش فوقانی به خودتان بستگی دارد. طبق دستور، شب پیش از تصویربرداری چیزی نخورید و نیاشامید. وجود غذا در دستگاه گوارش سبب لغو شدن عکسبرداری از دستگاه گوارش یا تغییر نتایج می شود. اگر دارویی را مرتب مصرف می کنید به پزشک اطلاع دهید. در روز آزمایش سیگار هم نکشید. عکسبرداری از دستگاه گوارش فوقانی در حدود یک ساعت طول می کشد ولی ممکن است زمان بیشتری نیز برای بررسی تصاویر نیاز باشد.

موارد استفاده از رادیولوژی رنگی سیستم گوارش

رادیولوژی دستگاه گوارش می تواند عملکرد و نحوه هضم و بلع مواد را بررسی کند و به تشخیص موارد زیر کمک می کند:

• زخم های مسیر گوارشی
• تومورها و توده ها
• انسداد مسیر گوارشی
• فتق و بیرون زدگی دیواره گوارشی
• التهابات مری ، معده و دئودنوم
• عملکرد غیر طبیعی ماهیچه ها ی دیواره گوارشی فوقانی

این روش برای بررسی علائم زیر در بیماران مفید است:

• مشکلات بلع غذا
• دردهای قفسه سینه و شکم
• رفلاکس مواد غذایی
• سوء هاضمه شدید
• دیده شدن خون در ادرار
• حالت تهوع و استفراغ بی دلیل و مزمن

محدودیت‌های رادیولوژی باریوم دستگاه گوارش

عدم توانایی در تشخیص بافت‌های نرم: باریوم بیشتر برای تشخیص مشکلات ساختاری مانند زخم‌ها و انسدادها مناسب است، اما نمی‌تواند تغییرات بافت‌های نرم مثل التهابات یا سرطان‌های اولیه را به خوبی نشان دهد.
خطر ماندگاری باریوم در بدن: در برخی بیماران، باریوم پس از آزمایش ممکن است در دستگاه گوارش باقی بماند و منجر به یبوست یا ناراحتی شود.
احتمال آسپیراسیون باریوم: در برخی بیماران، به‌ویژه کسانی که مشکلات بلع دارند، باریوم ممکن است به اشتباه وارد مجاری تنفسی شود و باعث مشکلات تنفسی یا عفونت شود.
محدودیت در کودکان و سالمندان: کودکان و سالمندان به دلیل شرایط فیزیکی خاص، بیشتر در معرض خطرات جانبی مانند یبوست یا آسپیراسیون هستند و نیاز به مراقبت بیشتری دارند.
قرار گرفتن در معرض تابش: در حالی که میزان تابش در رادیولوژی باریوم نسبت به برخی روش‌های دیگر کمتر است، اما قرار گرفتن مکرر در معرض تابش می‌تواند خطرات طولانی‌مدتی مانند سرطان را افزایش دهد.
تشخیص ناقص برخی اختلالات: برخی اختلالات مانند بیماری‌های التهابی روده یا بیماری‌های اولیه ممکن است در تصاویر باریومی به خوبی نمایان نشوند و نیاز به آزمایش‌های تکمیلی وجود داشته باشد.

 

 

بازدیدها: 151

رادیوگرافی قفسه سینه چیست؟ /تصویربرداری میلاد غرب

رادیوگرافی قفسه سینه چیست؟ ،تصاویری از قلب، ریه‌ها، عروق خونی، مجاری هوایی و استخوان‌های قفسه سینه و ستون فقرات تولید می‌کند.

رادیوگرافی قفسه سینه می‌تواند مایعات داخل یا اطراف ریه‌ها یا هوای اطراف ریه‌ها را آشکار سازد. اگر با درد قفسه سینه، آسیب به قفسه سینه یا تنگی نفس به پیش پزشک بروید، ابتدا رادیوگرافی قفسه سینه از شما گرفته میشود. با استفاده از این تصاویر پزشک میتواند وجود مشکلاتی همچون مشکلات قلبی، ذات الریه، هواجنبی، دنده شکسته، آمفیزم (Emphysema)، سرطان یا هر یک از شرایط دیگر را تعیین کند.

رادیوگرافی قفسه سینه یک روش عمومی برای تشخیص بیماری هاست. از این روش می‌توان برای تعیین موثر بودن یک درمان خاص نیز استفاده کرد. برخی از افراد یک سری رادیوگرافی قفسه سینه در طول زمان های مختلف انجام  می‌دهند تا وجود مشکل، بهتر شدن یا بدتر شدن آن تعیین گردد.

موارد استفاده از رادیوگرافی قفسه سینه:

• تشخیص بیماری‌های ریوی: مانند عفونت‌های ریه (ذات‌الریه، برونشیت)، تجمع مایع در ریه‌ها (افیوژن پلور)، بیماری‌های مزمن ریوی (آسم، آمفیزم) و تومورها.
• تشخیص مشکلات قلبی: مانند بزرگی قلب (کاردیومگالی).
• بررسی شکستگی‌های استخوان‌های قفسه سینه .
• تشخیص ناهنجاری‌های ساختاری .
• نظارت بر روند درمان بیماری‌های مختلف

مزایای رادیوگرافی قفسه سینه

• هیچگونه پرتویی در بدن بیمار پس از معاینه با اشعه X باقی نمی ماند.
• اشعه X معمولاً هیچ عارضه جانبی در محدوده تشخیصی معمولی ندارد.
• از آنجا که تصویربرداری با اشعه X سریع و آسان است. به ویژه در تشخیص و درمان اضطراری، مفید می باشد.
• تجهیزات اشعه X نسبتاً ارزان است و در اتاق های اورژانس، مطب پزشک، مراکز مراقبت سرپایی، آسایشگاه ها و سایر مناطق وجود دارد، و این موضوع کار را برای بیماران و پزشکان راحت می کند.

 

نماهای عکس رادیولوژی قفسه سینه

گرافی‌های قفسه سینه معمولاً از چند نما قابل بررسی هستند که عبارتند از:

نمای خلفی_قدامی نمای( PA)

در این نما بیمار، حالت ایستاده دارد، کاست جلوی بیمار قرار گرفته و اشعه از پشت به جلو می‌تابد. این نما دقیق‌ترین و شفاف‌ترین تصویر را از قفسه سینه به دست می‌دهد.

 نمای قدامی_خلفی نمای( AP)

در این نما کاست پشت بیمار قرار گرفته و اشعه از جلو به پشت می‌تابد و حالت بیمار، خوابیده با نشسته است. بیشترین کاربرد این روش در بخش مراقبت‌های ویژه است که اغلب بیماران در کما بوده یا توانایی حرکت ندارند.

نمای جانبی نمای(LAT)

در این نما که به منظور بررسی دقیق‌تر اعضای پشت ستون فقرات استفاده می‌شود، بیمار به پهلو ایستاده، دستها را بالا برده و کاست سمت چپ یا راست وی قرار می‌گیرد.

 

 

بازدیدها: 166