رادیوگرافی از استخوان ها / تصویربرداری میلاد غرب

رادیوگرافی از استخوان ها ،در این روش بدن و اندام در معرض اشعه X قرار گرفته و تصاویر از آن بخش ها تهیه می شموند.

این روش را می توان اولین و متداولترین روش عکسبرداری پزشکی دانست.

با رادیوگرافی از استخوان ها می توان تصویر از هر استخوانی را در بدن تهیه کرد .

اغلب رادیوگرافی ها از استخوان های:

  • مچ دست
  • کف دست
  • بازو
  • آرنج
  • شانه
  • ستون مهره ها
  • مفصل زانو
  • مفصل ران
  • ساق پا
  • مچ پا
  • کف پا

صورت می گیرد.

چه مشکلاتی را با رادیوگرافی استخوان تشخیص می‌دهیم؟

معمولاً پزشک برای موارد زیر، دستور انجام آن را می‌دهد:

  • تشخیص شکستگی و ترک‌خوردگی استخوان یا دررفتگی مفصل
  • بررسی تراز و تثبیت مناسب قطعات استخوانی پس از درمان شکستگی
  • ارزیابی وضعیت استخوان قبل از انجام جراحی فیوژن ستون فقرات، تعویض مفصل و ترمیم شکستگی استخوان
  • تشخیص آسیب، عفونت، آرتریت، رشد غیرطبیعی استخوان و تغییرات استخوانی .
  • تشخیص پوکی استخوان در مراحل اولیه
  • کمک به تشخیص سرطان استخوان
  • برنامه‌ریزی دقیق برای قرار دادن اجسام خارجی در استخوان‌ها یا بافت‌های نرم اطراف آن‌ها

مزایای رادیوگرافی استخوانی

رادیوگرافی ساده استخوانی برای تشخیص بیماری های مربوط به استخوان ها و مفاصل استفاده می شود.
از دیگر مزایای رادیوگرافی ساده استخوانی، سرعت و سهولت انجام این تست است.

برای انجام رادیوگرافی ساده استخوانی، نیازی به آماده سازی خاصی نیست.

بیمار می تواند در عرض چند دقیقه این تست را انجام دهد.

هزینه این تست نیز نسبتاً پایین است و بیماران می توانند با هزینه های کمتر، به راحتی از این تست استفاده کنند.

نکات قابل توجه در تهیه و بررسی تصاویر رادیوگرافی

در بررسی هر استخوان باید تمام مفاصل اطراف استخوان مذکور در فیلم رادیولوژی تهیه شده دیده شوند.

به‌طور مثال اگر از ناحیه ساعد رادیوگرافی انجام می‌شود باید مفاصل زانو و مچ پا هم دیده شوند.

بسیاری از آسیب‌ها در این مکان‌ها ممکن است در هنگام معاینه علامت خاصی نداشته باشند.

اگر از محل رادیوگرافی به عمل نیاید امکان پنهان ماندن و تشخیص ندادن آنها وجود دارد.

اگر در تصاویر شکستگی یک استخوان پاشنه دیده می‌شود باید از استخوان پاشنه دیگر هم رادیوگرافی شود .

بازدیدها: 207

سونوگرافی کالرداپلر عروق/ تصویربرداری میلاد غرب

سونوگرافی کالرداپلر عروق ، بیماری عروقی به گروهی از مشکلات اطلاق می‌شود که عروق خونی را درگیر می‌کند.

بیماران عروقی به‌احتمال‌زیاد مشکلاتی مثل بیماری‌های عروق کرونر، سکته قلبی و حمله قلبی دارند.

سونوگرافی داپلر عروق، یک روش برای اندازه‌ گیری جریان خون در شریان‌ها و عروق خونی می‌باشد.

در طی این سونوگرافی ، جریان خون غیرطبیعی درون رگ‌های بدن شناخته می‌شود.

سپس لخته شدن خون، گردش خون ضعیف و … را می‌توان تشخیص داد.

متخصص مغز و اعصاب با آنالیز و تفسیر اطلاعات به‌دست‌آمده از سونوگرافی داپلر از سکته مغزی را شروع کند.

چراکه درمان رگ‌ها بعد از سکته مغزی بسیار سخت است .

در بسیاری موارد غیرقابل‌ترمیم و درمان می‌باشند .از این جهت سونوگرافی داپلر مغز در پیشگیری از سکته مغزی بسیار مؤثر است.

مزایای انجام سونوگرافی داپلر

  • ارائه یک تصویر کلی از جریان خون در قلب و یا عروق
  • تشخیص سریع دریچه‌ها، رگ‌ها و جریان آشفته
  • بررسی مسیر و جریان خون
  • ترکیب حجم و درصد عروق در حالت سه بعدی
  • اندازه گیری جریان خون با کمک پالس موج

سونوگرافی داپلر به تشخیص مشکلات زیر کمک می کند :

– لخته شدن خون

– عملکرد ضعیف وریدها در رگ پا ( نارساییهای وریدی )

– نقص دریچه قلب و بیماریهای مادرزادی قلبی

– انسداد شریانی

– کاهش گردن خون به پاها ( بیماری عروق محیطی )

– عروق ورم کرده ( آنوریسم )

– باریک شدن عروق مانند آنچه ممکن است در گردن افراد ایجاد شود ( تنگی شریان کاروتید )

چه زمانی پزشک استفاده از سونوگرافی داپلر را توصیه می‌کند؟

پزشک در صورت وجود علائمی در معاینات بالینی بیمار احتمال وجود مشکلاتی را بررسی می‌کند .

در اغلب موارد تشخیص‌های ذیل وی را به انجام این تست تشویق می‌کند.

  • زمانی که لازم است تنگی و یا ترومبوز وریدی شناسایی شود.
  • در صورت احتمال وجود پلاک در رگ‌ها و جریان خونی که به وسیله این پلاک تحت تاثیر قرار گرفته است.
  • جهت بررسی جریان خون پس از سکته و یا شرایط دیگری که بر روی جریان خون اثر می‌گذارند.
  • همچنین زمانی که پزشک بخواهد بر جریان خون به سمت اندام‌های اصلی نظارت داشته باشد. (مانند قلب، پانکراس کبدی، مغز، آئورت شکمی، کاروتید و… )

 

 

بازدیدها: 71

رادیولوژی از مجاری ادراری (IVP) /تصویربرداری میلاد غرب

رادیولوژی از مجاری ادراری (IVP) ، پیشرفت تکنولوژی کمک شایانی به تشخیص و درمان بیماری‌ها در مراحل اولیه بیماری کند.

رادیولوژی یک آزمایش غیرتهاجمی است که به پزشکان کمک می‌کند تا بیماری را تشخیص و درمان کنند.

رادیوگرافی با اشعه ایکس قرار گرفتن بخشی از بدن در معرض دوز کمی از اشعه یونیزه است.

ماده حاجب به داخل ورید تزریق و با عبور از جریان خون در کلیه‌ها و مجاری ادراری جمع می‌شود.

سپس این مناطق را به رنگ سفید در تصاویر اشعه ایکس درمی‌آورد.

IVP به رادیولوژیست اجازه می‌دهد تا آناتومی و عملکرد کلیه‌ها، حالب‌ها و مثانه را مشاهده و ارزیابی کند.

این روش همچنین به رادیولوژیست کمک می کند تا مشکلات شایع مجاری ادراری را تشخیص دهد نظیر:

سنگ کلیه

– بزرگی پروستات

– تومورها یا توده های کلیه ، حالب ها و مثانه

– تاثیرات جراحی بر سیتم ادراری

– مشکلات مادرزادی سیستم ادراری

مزایای رادیولوژی از مجاری ادراری (IVP)

مانند هر روش تشخیصی دیگری، IVP دارای مزایای قابل توجه و عوارضی است. برخی از مزایای IVP عبارتند از:

  • تشخیص رابطه آناتومیک سیستم دفع ادرار با رسوبات آهکی
  • اثبات وجود یا عدم وجود انسداد مجاری ادراری
  • دید خوب از سیستم دفع ادرار
  • توانایی تشخیص سنگ‌ های اسید اوریک
  • توانایی ارزش‌گذاری کلیه سمت مخالف
  • پس از بررسی، هیچگونه اشعه‌ای در بدن باقی نمی‌ ماند.
  • ماده حاجب به سادگی دفع می‌ شود.

آمادگی های رادیولوژی سیستم ادراری چیست؟

پزشک یا کارشناس رادیولوژی دستورات و جزئیات لازم را برای کسب آمادگی انجام این آزمون به شما خواهد داد .
مراکز مختلف ممکن است دستورالعمل های متفاوتی را برای آمادگی بهتر بیمار بکار ببرند .

ولی اغلب این دستورالعمل ها شامل رعایت رژیم غذایی سبک چندین ساعت قبل از انجام آزمون است .
ممکن است از بیمار خواسته شود تا از داروهای مسهل (laxative) قبل از انجام آزمون استفاده کند.
این کار سبب پاک شده روده ها از مواد زائد شده و سبب افزایش کیفیت تصاویر خواهند شد.

مراقبت‌ های پس از انجام رادیولوژی از مجاری ادراری (IVP)
  • علائم حیاتی و برون ده ادراری را کنترل کنید.
  • واکنش‌های تأخیری احتمالی به رنگ کنتراست را از جمله تنگی نفس و غیره را مشاهده، گزارش و ثبت کنید.
  • محلی را که رنگ حاجب تزریق شده است (معمولاً در ورید گودی آنته کوبیتال) بررسی کنید.
  • در صورت وجود درد، گرمی یا قرمزی در محل تزریق، با اجازه پزشک کمپرس گرم استعمال کنید.

 

 

 

بازدیدها: 164

فتق اینگوینال /تصویربرداری میلاد غرب

فتق اینگوینال ،یک بیماری شایع پزشکی، می تواند باعث ناراحتی قابل توجه و خطرات بالقوه سلامتی شود.

زمانی رخ می دهد که: بخشی از روده یا چربی از طریق یک نقطه ضعیف در دیواره شکم، به ویژه کانال اینگوینال، فشار می آورد.

این فتق در مردان، بیشتر از زنان است.

دلیلش این است که بیضه‌های مردان، در مدت کوتاهی پس از تولد از طریق کانال اینگوینال پایین می‌آیند.

در اینصورت یک ناحیه طبیعی ضعیف در دیواره شکم باقی می‌گذارند.

عوامل دیگری که می توانند در ایجاد این فتق نقش داشته باشند عبارتند از: فعالیت بدنی، بارداری، سرفه مزمن و افزایش سن.

علائم فتق اینگوینال

فتق هاى اینگوینال بیشتر به خاطر ظاهرشان شناخته می شوند.

آنها باعث برآمدگى در ناحیه ى شکم یا کشاله ى ران مى شوند .

ممکن است با ایستادن یا سرفه کردن بزرگ شوند. این نوع از فتق ممکن است دردناک و حساس به لمس باشد.

سایر علائم عبارتند از:

  • درد هنگام سرفه، ورزش و خم شدن
  • احساس سوزش
  • درد وحشتناک
  • احساس سنگینى در کشاله ی ران
  • تورم اسکروتوم در مردان

دلایل فتق

برخی از انواع هرنیا مغبنی علت مشخصی ندارند. برخی از آن ها هم ممکن است به دلایل زیر ایجاد شوند:

  • افزایش فشار بر شکم
  • نقطه‌ای در دیواره شکم که از قبل به صورت ضعیف وجود داشته است.
  • ترکیب افزایش فشار بر شکم و نقطه ضعیف شده قدیمی در دیواره شکم
  • فشار در هنگام دفع مدفوع یا ادرار
  • فعالیتهای شدید
  • بارداری
  • عطسه یا سرفه ی مزمن

انواع فتق اینگوینال

این فتق می تواند غیر مستقیم یا مستقیم، حبس شده یا خفه شده باشد:

فتق غیر مستقیم: این فتق غیر مستقیم شایع ترین نوع است. اغلب در زایمان نارس، قبل از بسته شدن مجرای اینگوینال رخ می دهد.

فتق مستقیم: فتق مستقیم اینگوینال اغلب در بزرگسالان با افزایش سن رخ می دهد. این نوع فتق در مردان بسیار شایع تر است.

فتق  محبوس: این فتق حبس شده زمانی اتفاق می افتد که بافت در کشاله ران گیر کرده و قابل کاهش نباشد. این بدان معنی است که نمی توان آن را به جای خود بازگرداند.

فتق خفه شده: این فتق خفه شده یک وضعیت پزشکی جدی تر است.

 

 

 

 

بازدیدها: 97